Archive for the ‘Ελληνικά’ Category

Το ΕΛΛΑΚ δημοσιεύει τα στοιχεία 1234 ατόμων

Monday, September 29th, 2008

Αυτό εστάλη στο ΕΛΛΑΚ παραμονές πρωτοχρονία 2007. Ουδέποτε πήρα κάποια απάντηση:

Πριν από κάποιες ώρες, ψάχνοντας για το όνομα κάποιου, ανακάλυψα τυχαία την ύπαρξη του αρχείου
http://www.ellak.gr/pub/opendir-2006-10-24-02-31.sql στο website σας το οποίο φαίνεται να περιέχει το dump μιας Postgres βάσης δεδομένων που περιέχει τα προσωπικά στοιχεία (τηλέφωνα, email) 1234
ατόμων–μεταξύ αυτών και εμού.

Επιπλέον, περιλαμβάνονται και τα hashed passwords όλων των καλών ανθρώπων που είχαν την αφέλεια να χρησιμοποιήσουν το ellak.gr.

Μερικές ώρες αργότερα, το αρχείο αυτό εξαφανίστηκε από το http://www.ellak.gr/pub/, δείκτης του ότι αντιληφθήκατε το σφάλμα σας και προσπαθήσατε να το καλύψετε–και όχι να το διορθώσετε.

Θεωρώ αναπόφευκτη αναγκαιότητα και αυτονόητη υποχρέωση σας να ενημερώσετε εμένα και κάθε άλλον ενδιαφερόμενο ότι τα όποια προσωπικά μου στοιχεία είχα την αφέλεια (όπως αποδεικνύεται πλέον) να σας κοινοποιήσω πιθανώς να έχουν κοινοποιηθεί σε μη εξουσιοδοτημένους
τρίτους και να έχουν πέσει σε “λάθος” χέρια. Τέτοιου είδους “νέα” είναι κρίμα να αποσιωπούνται από ένα site του οποίο η πρώτη σελίδα παρέχει νέα.

Επίσης, είναι τραγικό λάθος η απλή αφαίρεση του εν λόγω αρχείου. Αν και δεν μπορώ να γνωρίζω εάν κάνατε την σχετική αίτηση στο Google και σε άλλες μηχανές αναζήτησης, όμως γνωρίζω πως θα ήταν καλύτερο να αντικαταστήσετε το εν λόγω αρχείο με ένα κενό αρχείο ώστε να ενημερωθεί γρηγορότερα και το cache του Google. Επίσης γνωρίζω πως το hashed password μου βρίσκετε στο έλεος του κάθε ενός που μπορεί να χρησιμοποιήσει το cache της Google (http://209.85.165.104/search?q=cache:1i7zzUEnXTkJ:www.ellak.gr/pub/opendir-2006-10-24-02-31.sqlt=clnk&cd=2).

Ακόμα τραγικότερο είναι ότι το αρχείο αυτό βρισκόταν εκεί από τις 15 Δεκεμβρίου. Πιθανολογώ ότι υπάρχουν κάπου στο pub (hint: το pub βγαίνει από το public, ήτοι δημοσιευμένα αρχεία, όχι ήρθα από την pub και τα αρχεία μου τα βάζω στο pub) και άλλα αρχεία που περιέχουν ευαίσθητα δεδομένα.

Παρακαλώ να με κρατήσετε ενήμερο για τα του εν λόγω θέματος.

Μετά από εύλογο χρονικό διάστημα θα δημοσιεύσω τις λεπτομέρειες της εν λόγω κατάστασης στο blog μου–πιστεύω ότι θα είναι χρήσιμο για τις επόμενες γενιές εκπαιδευμένων web administrators…

Τις ευχές μου για χαρούμενα και ασφαλή Χριστούγεννα.

Με φιλικούς χαιρετισμούς,

Θεοχάρης Αθανασάκης.

Ρομαντική Ελλάδα

Thursday, March 20th, 2008

Αν μπορούσαμε να ακούμε παραπάνω από 14 τραγούδια (σαν κι αυτά που ακολουθούν) την ώρα, ο κόσμος μας θα ήταν πολύ καλύτερος, η Ελλάδα πιο ρομαντική, και λιγότερο τεχνοκρατική.

Κρυφές Σκέψεις

Friday, December 28th, 2007
Κανείς δεν θα σε θυμάται για τις κρυφές σου σκέψεις: φανέρωσε ‘τες.

Έχουμε χτίσει μια κοινωνία φόβων: φόβος για το αύριο, φόβος για το σήμερα, φόβος για τις σχέσεις, φοβάμαι να αγαπήσω, φοβάμαι να ερωτευθώ, φοβάμαι να μιλήσω, φοβάμαι να μην με διώξουν από την δουλειά μου, φοβάμαι να μιλήσω στον άντρα μου γιατί δεν με ικανοποιεί και νομίζει ότι με ικανοποιεί, ο μαλάκας, φοβάται το παιδί να μιλήσει για το τι περνάει στο σπίτι του. ‘τί ήρθαμε, κύριε μου, στη ζωή αυτή; Να φοβόμαστε ο ένας τον άλλον;

—Λάκης Λαζόπουλος, Αλ Τσαντίρι Νιούζ 2007/12/18

Πως να γράφω σε γραμμές οριζόντιες

Monday, December 24th, 2007

Πως να γράφω σε γραμμές οριζόντιες
την θωλούρα του απομαγνητισμένου μου σπαθιού;

Πώς να τολμήσω σε μέρες γήινες
να μετρήσω πόσες μακριά σου έχω ξοδέψει,
σκοπέ μου, όνειρο φτιαγμένο απ’ άργυρο,
να εικάζω πως την θολή σου εικόνα
την φυλάττουν ξωτικά;

Κάτι φωτεινό, με νήματα ψιλά,
ελέγχει κάθε γωνιά της ζωής μου.

Πως θα καταφέρω με φωτιές
αναμμένες πάνω σε ξύλα στεγνωμένα
να ζεστάνω ‘κείνο που πάντα μ’ έκαιγε
‘κείνο που πάντα φώτιζε,
‘κείνο που πάντα κρατούσε τα μολύβια μ’ όρθια,
‘κείνο που τώρα αποφάσισε να κάψει τα καύσιμα του όλα,
μονομιάς
και τώρα κοιμάται,
κάτω από ένα καταστόλιστο Χριστουγεννιάτικο δέντρο
σαν δώρο αστόλιστο.

Ξέρω πως: θ’ αλλάξω σχέδια,
θ’ ανακατέψω φιλίες κι αγάπες,
και με σχέδια σατανικά,
με πράξεις αισχρές
τον σκοπό μου θ’ αγιάσω
και θα καταφέρω
να γεμίσω τα πάντα μ’ ενέργεια θετική.

Το Φάντασμα του Κάντερβιλ

Saturday, November 3rd, 2007

Καντάδα δίχως μπαλκόνι,
Εικόνα λειψή,
Σαν το Φάντασμα του Κάντερβιλ,
Ζητά πέλαγο σε παιδιά με δαίμονες,
Θάλασσες, λασπουριά, κι αστέρια,
Όλα μαζί ανακατώθηκαν,
Και το Φάντασμα του Κάντερβιλ,
Στην άβυσσό του χάνεται,
Με μπογιές παιδιού ζωγραφίζει,
Σεντόνια, την αγάπη του να κρύψει
στις φωτιές να ρίχνει,
κάθε ψίχουλο μούχλας,
που την ψυχή του δυναμώνει,
καταφύγιο ποτέ της να μην βρει.

Έπεφταν,
ένα προς ένα,
χαρά προς λύπη,
φίδια, οχιές και άρνηση,
και ‘ξωπίσω τους ένα έμεινε:
το Φάντασμα του Κάντερβιλ,
να δακρύζει με την πρώτη ευκαιρία,
να θυμάται, και να καταδικάζει τον εαυτό του.

Δεκεμβριανό Σάββατο

Sunday, September 23rd, 2007

Τούτη τη στιγμή,
για μια στιγμή,
θαρρώ πως ο θόρυβος
π’ απ’ έξω ακούστηκε,
είστε ‘σείς,
που τσακώνεστε
ένα Σαββατιάτικο πρωινό–
στη μέση ενός ηλιόλουστου Δεκεμβριανού Σαββάτου,
με τον ήλιο ν’ αντηχεί
στο φρεσκοσφουγγαρισμένο πάτωμα,
κι η τηλεόραση να λάμπει
απ’ την πληθώρα χρωμάτων της περσικής ευδαιμονίας,
εμπόρευμα στην avant-garde Αθήνα.

Άλλη μια μέρα, που το κακό έξω έγινε
φόνοι και φωνές,
τα παιδία τεμαχίζεται,
η παιδεία παίζει,
κι ο καθείς μόνος του
αναπολεί την 17 Νοέμβρη
–δίχως τ’ αστέρια–
τη μέρα π’ έλαμψε ο ήλιος
σαν αυτό το ηλιόλουστο Δεκεμβριανό Σάββατο.


^